‘Dagelijks aan de lijn met God’

Voor Marieke VanderSchaeghe, sinds kort communicatieverantwoordelijke voor het bisdom Brugge, is luisteren even wezenlijk als praten.

In haar vrije tijd speelt Marieke VanderSchaeghe (28) piano en hoorn, maar de eerste viool speelt ze liever niet. Toch dient de kersverse communicatieverantwoordelijke voor het bisdom Brugge vaak de toon aan te geven. Niet makkelijk voor iemand die pas in dienst is. De uit Roeselare afkomstige vrouw is alvast niet op haar mondje gevallen en luisteren en overleg staan met stip op nummer één in haar communicatiewoordenboek.

Tot nog toe werkte u uitsluitend in de seculiere media. Hoe vertrouwd bent u inmiddels met de kerkelijke taal en structuren?

Door mijn katholieke opvoeding is de kerkelijke taal me niet vreemd. Ik kreeg ook heel wat christelijke waarden mee die ik tot op vandaag hoog in het vaandel draag. Zo zijn respect en eerlijkheid wezenlijk om goed met anderen te kunnen samenwerken en samenleven. Op mijn twaalfde koos ik voor De Lange Weg, een vijfjarig traject ter voorbereiding op het vormsel. Daardoor leerde ik het geloof beter kennen. Ik hield er ook mijn beste vriendin aan over. Desondanks is de werking van een bisdom en veel kerkelijk jargon nieuw voor me. Ik ben me volop aan het inwerken. Gelukkig hebben de collega’s geduld met mij.

Bent u geduldig?

Minder dan ik soms zou willen. Ik heb graag een antwoord klaar op alles, maar dat is uiteraard een illusie. Soms is het zelfs beter eerst na te denken of je oor te luisteren te leggen alvorens het woord te nemen. Ik vind luisteren een wezenlijk aspect van communicatie. Het heeft ook een religieuze connotatie. Ik herinner me nog dat onze godsdienstleerkracht in het zesde jaar secundair onderwijs vroeg hoe we ons God voorstelden. „Als één groot oor”, antwoordde ik toen. Zo ervaar ik God nog altijd. Dagelijks, meestal ’s avonds, bid ik tot God. Noem het maar gerust mijn dagelijkse telefoontje met God. Om verbinding met Hem te maken, hoef ik geen hoorn af te nemen. Een kruisteken maken volstaat. En luisteren ook, natuurlijk.

Hoe ervaart u de verhouding tussen de Kerk en de media?

De verhouding met de seculiere media is vaak gespannen en dat hoeft niet te verwonderen. Beide hanteren andere waarden en normen. Zo praten de media nogal makkelijk hun specifieke publiek naar de mond of brengen ze graag wat de massa wil lezen of zien. Daarbij speelt het verdienmodel uiteraard een rol. Alles is goed om zo veel mogelijk kranten te verkopen. Dat viel me onlangs nog op bij de berichtgeving over de brand in de Notre-Dame in Parijs. Plotseling hadden de media de mond vol van hoe waardevol de kathedraal wel is, terwijl kort voordien nog de leegloop en de sluiting van heel wat kerken belangrijk nieuws was. Zo bepalen de media voor een groot stuk mee de publieke opinie. Die vluchtige manier van communiceren is echter niet aan ons besteed. In de Kerk wordt veel meer gewikt en gewogen alvorens iets naar buiten wordt gebracht. Misschien soms te veel, waardoor er niet altijd kort op de bal kan worden gespeeld.

In welke mate speelt volgens u de tegendraadse boodschap van het geloof daarin een rol?

Ik ervaar dat niet zozeer de boodschap die de Kerk wil uitdragen het struikelblok is, dan wel de associatie met de Kerk als instituut en de schandalen – het hoge woord is eruit – die ermee samenhangen. Velen, ook in mijn generatie, kunnen zich vinden in de christelijke boodschap. Wie verlangt er nu niet om onvoorwaardelijk bemind te worden en om lief te hebben? Vaak wordt onderschat hoe veel we te danken hebben aan het christelijke geloof.

Paus Franciscus is een vurig gebruiker van sociale media. Hij noemt ze zelfs ‘een geschenk van God’. Denkt u er ook zo over?

Positiever dan dat kun je het haast niet uitdrukken. De paus is op dat vlak erg mee met zijn tijd. Ik bewonder hem wel daarvoor. Zo bereikt hij ook veel niet-kerkelijken. Die snelheid en wijde verspreiding zijn een voordeel, al vind ik het soms bangelijk dat een woord, een beeld of een verhaal via sociale media prompt een eigen leven kan gaan leiden. Daarom is het belangrijk na te denken welke boodschap je brengt via welk medium. Dat is een van mijn taken als communicatieverantwoordelijke. De paus roept trouwens ook op tot waakzaamheid en hij waarschuwt voor mogelijke verslaving aan de smartphone.

Kunt u zonder smartphone?

Zonder is veel gezegd. Het is een handig werk- en communicatie-instrument, net als de computer. Wanneer ik echter ga wandelen of sporten laat ik mijn mobieltje meestal thuis. Ik volg ook graag allerhande sportwedstrijden, maar wanneer ik bij vrienden ben, richt ik mijn aandacht liever op hen dan op een scherm. Ik vind het niet noodzakelijk mee te zijn met elke trend of snufje. Op dat vlak durf ik tegen de stroom in te gaan.

Bron: https://www.kerkenleven.be/uitgave/1922/artikel/dagelijks-aan-de-lijn-met-god

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: